Erfgoedcentrum Nederlands Kloosterleven
Uw zoekacties: Databestand kloosters in Nederland

Databestand kloosters in Nederland

>
Zoektermen

Wildcards kunnen het zoeken vergemakkelijken:

  • Een ? (vraagteken) vervangt een letter
  • Een * (sterretje) vervangt een aantal letters
  • Door een $ (dollarteken) voor een zoekterm te zetten, zoekt u naar woorden die op elkaar lijken.

Meer zoektips vindt u hier.

beacon
30 zoekresultaten
gesorteerd op:
 
 
weergave:
Pagina: 5
 
 
Vestigingsplaats
Vestigingsplaats: 's-Hertogenbosch, Van der Does de Willeboissingel 12
Orde of congregatie:
Kapucijnen (P023)
Patroonheilige:
Sint Joseph
Straat:
Van der Does de Willeboissingel 12
Postcode:
5211 CB
Plaatsnaam:
's-Hertogenbosch
Provincie:
Noord-Brabant
Bisdom:
's-Hertogenbosch
Stichting/eerste vermelding:
1896
Opheffing/laatste vermelding:
2018
Activiteiten:
Assistentieklooster, theologicum, noviciaat voor lekebroeders, provincialaat
Geschiedenis:
In 1611 vestigden minderbroeders kapucijnen zich in ’s-Hertogenbosch. Toen Frederik Hendrik in 1629 ’s-Hertogenbosch veroverde, moesten ze de stad verlaten. Aan het einde van de 19e eeuw keerden ze terug. Dit vooral door toedoen van Dorothée van Beugen. Deze steenrijke alleenstaande inwoonster van Den Bosch beloofde de kosten voor haar rekening te zullen nemen van zowel het in ’s-Hertogenbosch voor de kapucijnen te bouwen klooster als de daarvoor benodigde bouwgrond. Deze grond werd van de gemeente ’s-Hertogenbosch in de wijk Het Zand verworven. De bouw daar van het klooster en de daarbij behorende kerk kwam in 1896 gereed. Mede op instigatie van juffrouw van Beugen werd het klooster aan Sint Joseph en de kerk aan het Allerheiligste Hart van Jezus toegewijd. De kerk fungeerde tot 1979 als rectorale hulpkerk, behorend tot de parochie van de Heilige Catharina, maar werd, toen in voormeld jaar de Binnenstadsparochie werd opgericht, als parochiekerk aangewezen en dat met name voor de wijk Het Zand. Sinds 2002 is deze kerk echter uitsluitend nog kloosterkerk. Naast assistentieklooster fungeerde het Bossche kapucijnenklooster onder meer ook als opleidingshuis voor de eigen theologanten en was het, althans in die beginjaren, noviciaat voor de aanstaande lekenbroeders. Voorts werd het vanaf mei 1906 provincialaatshuis, waarvoor in het klooster twee kamers vrijgemaakt werden. In de loop der tijd konden deze kamers niet voldoen aan de groeiende ruimtebehoefte van het provincialaat. Met het oog daarop werd in 1935 besloten om naast het klooster tot de bouw van een afzonderlijk provincialaatshuis over te gaan dat een jaar later gereed kwam. In 2018 werd de Bossche kapucijner communiteit opgeheven. Het klooster werd toen aan de minderbroeders franciscanen verkocht. Thans wonen er minderbroeders franciscanen, minderbroeders kapucijnen, clarissen en leden van de derde orde ieder volgens hun eigen regel samen. De naam van het klooster veranderde toen in Stadsklooster San Damiano
Gebruikte literatuur:
J. Jacobs, “In de schaduw van Franciscus. De Nederlandse Minderbroeders-Kapucijnen” (Nijmegen 2016), pz. 94/95/118/1149; J. Smits, “Vademecum van religieuzen en hun kloosters in Noord-Brabant” (Alphen aan de Maas 2010), p. 489; H. Molhuysen, ‘Een groot gerief’in “Brabants Dagblad” van 2 maart 1995; E. Hupkens, ‘Verdreven en weer terug’in “Stadsblad van 18 maart 2015”
Gebruikte websites:
Website ’s-Hertogenbosch op de kaart, https://www.s-hertogenboschopdekaart.nl/kerken-en-kloosters/kapucijnenkerk/pointofinterest/detail (28-06-2021); Website Wikipedia, https://nl.wikipedia.org/wiki/Kapucijnenkerk_(%27s-Hertogenbosch) (28-06-2021)
ENK Monasticon nummer:
MON-P023-004
Organisatietrefwoorden:
Toon op kaart Toon op kaart
 
 
 
 
 
Vestigingsplaats
Vestigingsplaats: Helmond, Molenstraat 195
Orde of congregatie:
Kapucijnen (P023)
Straat:
Molenstraat 195
Postcode:
5701 KD
Plaatsnaam:
Helmond
Provincie:
Noord-Brabant
Bisdom:
's-Hertogenbosch
Stichting/eerste vermelding:
1894
Opheffing/laatste vermelding:
1970
Activiteiten:
Assistentieklooster, opleidingshuis voor dogmatiek en bijbelwetenschap, filosoficum, consultatiebureau voor drankzuchtigen
Geschiedenis:
Rond 1890 namen enkele vooraanstaande inwoners het initiatief om in Helmond tot uitbreiding van kerkruimte te komen. Door de toename van het aantal kerkgangers was de Sint Lambertuskerk, toen de enige parochiekerk in Helmond, te klein geworden. W. Prinzen, één van voormelde initiatiefnemers, kocht toen in Helmond aan de Molenstraat enkele terreinen met de bedoeling dat daar een nieuwe kerk zou worden gebouwd. Zijn verzoek aan de kapucijnen om zich in Helmond te vestigen, werd door hen ingewilligd toen het bisdom in 1892 zijn toestemming daartoe verleende. Hieraan was wel de voorwaarde verbonden dat de nieuw te bouwen kerk zonder eigen territorium als rectorale hulpkerk van de Lambertusparochie zou fungeren. Voorts hoefde er in de bouwkosten van de kerk en het klooster niet gerekend te worden op een bijdrage van noch het bisdom, noch de parochie. Wel mochten de kapucijnen een huis-aan-huiscollecte houden, die ruim de helft van de bouw- en inrichtingskosten van kerk en klooster opbracht. In 1894 kwam op het door W. Prinzen aan de Molenstraat gekochte grond de bouw van de kerk en het klooster gereed. Het klooster deed behalve als assistentieklooster ook dienst als opleidingshuis voor de eigen orde; aanvankelijk voor dogmatiek en bijbelwetenschap, later voor filosofie. Voorts vond het in 1911 door de kapucijnen gestichte R.K. Consultatiebureau voor drankzuchtigen er onderdak. In 1964 werd de filosofieopleiding van Helmond naar Biezenmortel verplaatst. Een zijvleugel van het toen veel te groot geworden Helmondse klooster werd in 1967 verhuurd voor huisvesting van dak- en thuislozen. Toen in 1970 de kloosterkerk zijn deuren sloot, werd kort daarop ook de communiteit opgeheven. Enkele kapucijnen stichtten toen samen met drie Franciscanessen van Etten een nieuwe, kleine communiteit in de buurtschap Binderen in Helmond-Noord. De kerk aan de Molenstraat doet thans dienst als aula voor het Jan van Brabant College. Het klooster werd verbouwd tot een wooncomplex van huurwoningen
Gebruikte literatuur:
J. Jacobs, “In de schaduw van Franciscus. De Nederlandse Minderbroeders-Kapucijnen” (Nijmegen 2016), p. 92-94; J. Smits, “Vademecum van religieuzen en hun kloosters in Noord-Brabant” (Alphen aan de Maas 2010), p. 474; Pater Gentitis van Loon en pater Fabius J. Beelen ‘De Capucijnen in Helmond. Deel I’ in “Helmonds Heem” september 1986, nr. 3, p. 19-24; Pater Gentitis van Loon en pater Fabius J. Beelen ‘De Capucijnen in Helmond. Deel III’ in “Helmonds Heem”, maart 1987, nr. 1, p. 29/30
Gebruikte websites:
Website Geschiedenis Helmond, https://www.geschiedenishelmond.nl/artikel/324/Paters-Capucijnen (27-06-2021); Website Wikipedia, https://nl.wikipedia.org/wiki/Kapucijnenklooster_(Helmond) (27-06-2021)
ENK Monasticon nummer:
MON-P023-010
Organisatietrefwoorden:
Toon op kaart Toon op kaart
 
 
 
 
 
Vestigingsplaats
Vestigingsplaats: Handel, Pater Petrusstraat 21
Orde of congregatie:
Kapucijnen (P023)
Patroonheilige:
Sint Antonius van Padua
Straat:
Pater Petrusstraat 21
Postcode:
5423 SV
Plaatsnaam:
Handel
Provincie:
Noord-Brabant
Bisdom:
's-Hertogenbosch
Stichting/eerste vermelding:
1852
Opheffing/laatste vermelding:
1984
Activiteiten:
Assistentieklooster, filosoficum, thelogicum, kloosterbejaardenhuis
Geschiedenis:
In 1848 verzocht bisschop Zwijsen de minderbroeders kapucijnen de geestelijke verzorging op zich te nemen zowel van Huize Padua in Boekel als van het op het terrein van Huize Padua gevestigde zo genoemde Heerenhuis. Huize Padua was een door broeders penitenten opgezette en geleide psychiatrische inrichting. Het Heerenhuis bood huisvesting aan priesters die van hun geestelijke roeping waren afgedwaald en (tijdelijk) van hun ambtsuitoefening waren ontheven. Nog in 1848 gingen de kapucijnen in op het verzoek van de bisschop, echter op voorwaarde dat ze ter plekke een eigen klooster met openbare kerk mochten bouwen, waarvoor de broeders penitenten reeds in Handel op de grens met de gemeente Boekel een perceel bouwgrond ter beschikking hadden gesteld. Pas in 1850 kon voor de kloosterkerk de eerste steen worden gelegd, terwijl voor het klooster een jaar later de eerste steenlegging plaatsvond. Behalve dat het klooster, dat evenals de kerk toegewijd werd aan Sint Antonius van Padua, als assistentieklooster voor Oost- en Midden-Brabant fungeerde, had het ook de functie van studiehuis, eerst alleen voor filosofie en vanaf 1855 tot 1865 ook voor theologie. Om ook te kunnen profiteren van de grote aantallen bedevaartgangers, die de op enkele kilometers afstand gelegen genadekapel van Onze Lieve Vrouw van Handel bezochten, introduceerden de kapucijnen een eigen bedevaartheilige: Sint Donatus. In 1970 werd het Handelse klooster met een bescheiden renovatie geschikt gemaakt om als kapucijner bejaardenhuis dienst te gaan doen. Echter al in 1984 besloten de kapucijnen het klooster te verkopen aan de Gemeenschap De Weyst, waarvan de leden leven overeenkomstig de uitgangspunten en idealen van Mahatma Gandhi en Lanza del Vasto
Gebruikte literatuur:
J. Jacobs, “In de schaduw van Franciscus. De Nederlandse Minderbroeders-Kapucijnen” (Nijmegen 2016), p. 58-60/145/146/200/203/230; J. Smits, “Vademecum van religieuzen en hun kloosters in Noord-Brabant” (Alphen aan de Maas 2010), p. 448
Gebruikte websites:
Website Meertens Instituut. https://www.meertens.knaw.nl/bedevaart/bol/plaats/287 (26-06-2021); Website Wikipedia, https://nl.wikipedia.org/wiki/Huize_Padua (26-06-2021)
ENK Monasticon nummer:
MON-P023-009
Organisatietrefwoorden:
Toon op kaart Toon op kaart
 
 
 
 
 
Vestigingsplaats
Vestigingsplaats: Enschede, Gronausestraat 710
Orde of congregatie:
Kapucijnen (P023)
Naam van het klooster:
Dolphia
Straat:
Gronausestraat 710
Postcode:
7534 AM
Plaatsnaam:
Enschede
Provincie:
Overijssel
Bisdom:
Utrecht
Stichting/eerste vermelding:
1937
Opheffing/laatste vermelding:
1972
Activiteiten:
Parochiepastoraat, kleinseminarie, noviciaat
Geschiedenis:
Voor de rooms-katholieken in de Enschedese wijk Dolphia werd in 1929 aan de Gronaustraat door de parochie Onze Lieve Vrouw van de Heilige Rozenkrans uit Glanerbrug overgegaan tot de bouw van de Sint Bernadettekerk. In 1935 namen kapucijnen de zielzorg in voornoemde wijk op zich. De Sint Bernadettekerk, met de bediening waarvan zij toen belast werden, ging toen als hulpkerk van voornoemde parochie fungeren. Van deze parochie wisten de kapucijnen in 1935 drie hectare bij voormelde kerk gelegen grond met het daarop staande huis “Mon Refuge” te verwerven. Op deze grond lieten ze een klooster met een kerk bouwen, die beide in 1937 gereed kwamen. De kloosterkerk, die achter de Sint Bernadettekerk gesitueerd was, kwam met deze kerk in directe verbinding te staan, zodat de in de Sint Bernadettekerk gehouden diensten vanuit de kloosterkerk konden worden gevolgd. Het kleinseminarie, dat in het klooster ondergebracht werd, strekte tot het ontlasten van het overvolle kleinseminarie van de kapucijnen in Langeweg. In 1943 werd het klooster door de Duitse Wehrmacht in beslag genomen. De studenten van het kleinseminarie verhuisden toen naar het seminarie in Langeweg. De kapucijnen mochten tot maart 1944 blijven wonen in het hiervoor reeds vermeld huis “Mon Refuge”, dat ze echter toen ook moesten verlaten. Na de bevrijding betrokken Canadezen onderhavige gebouwen, die vervolgens in januari 1946 vrijgegeven werden, zodat de kapucijnen er konden terugkeren. In 1946 werd het Enschedese klooster noviciaatshuis, dat in 1966 naar het kapucijner klooster in ‘s-Hertogenbosch overgebracht werd. In 1972 werd de communiteit aan Gronaustraat opgeheven, waarvan de meeste leden al in 1971 naar de pastorie van de Sint Jozefparochie in Enschede waren verhuisd. Het klooster werd verkocht. Het doet thans met de kloosterkerk dienst als bedrijfsverzamelgebouw. Het huis “Mon Refuse” werd afgebroken. In 1992 werd de Bernadettekerk onttrokken aan de eredienst en is nu als pannenkoekrestaurant in gebruik.
Gebruikte literatuur:
J. Jacobs, “In de schaduw van Franciscus. De Nederlandse Minderbroeders-Kapucijnen” (Nijmegen 2016), p.119-121/125/141/214; C. van de Wiel, “Kloosters in Twente in het verre en recente verleden” ( Losser 2005), zie ook:Website Digitale Bibliotheek Overijssel, http://www.dboverijssel.nl/archieven/14400 (23-06-2021), p. 46-48; J. Teelen, ‘De historie van Klooster Dolphia’ op website Jeroen Teelen, https://jeroenteelen.nl/wp-content/uploads/2012/02/De-historie-van-Klooster-Dolphia.pdf (23-06-2021); F. te Lintelo, ‘Bernadettekerk Dolphia na zestig jaar opgeheven´ in “n Sliepsteen”, 9 (1993), nr. 33, p. 20; W.H. Nijhof, “Geschiedenis van Enschede. Stad uit stoom en strijd” (Apeldoorn 2014), p.209/210
Gebruikte websites:
Website Stichting Cultureel Erfgoed Enschede, https://cultureelerfgoedenschede.nl/wordpressnew/voormalige-klooster-dolphia/ (23-06-2021); Website Reliwiki, de Nederlandse database over religieuze gebouwen, https://reliwiki.nl/index.php/Enschede,_Gronausestraat_710_-_Bernadette_(1934_-_1992) (23-06-2021); Website Wikipedia, https://nl.wikipedia.org/wiki/Klooster_Dolphia (23-06-2021)
ENK Monasticon nummer:
MON-P023-008
Organisatietrefwoorden:
Toon op kaart Toon op kaart
 
 
 
Pagina: 5