Erfgoedcentrum Nederlands Kloosterleven
Uw zoekacties: Databestand kloosters in Nederland

Databestand kloosters in Nederland

>
Zoektermen

Wildcards kunnen het zoeken vergemakkelijken:

  • Een ? (vraagteken) vervangt een letter
  • Een * (sterretje) vervangt een aantal letters
  • Door een $ (dollarteken) voor een zoekterm te zetten, zoekt u naar woorden die op elkaar lijken.

Meer zoektips vindt u hier.

beacon
30 zoekresultaten
gesorteerd op:
 
 
weergave:
Pagina: 2
 
 
Vestigingsplaats
Vestigingsplaats: Tilburg, Korvelseweg 165
Orde of congregatie:
Kapucijnen (P023)
Straat:
Korvelseweg 165
Postcode:
5025 JD
Plaatsnaam:
Tilburg
Provincie:
Noord-Brabant
Bisdom:
's-Hertogenbosch
Stichting/eerste vermelding:
1882
Activiteiten:
Pastoraat, studiehuis eigen studenten aan Theologische Faculteit Tilburg, kloosterverzorgingshuis
Geschiedenis:
In 1879 gaf de bisschop van ’s-Hertogenbosch de minderbroeders kapucijnen toestemming zich in Tilburg te vestigen. Ze kochten toen aan de Korvelseweg enige percelen grond. Daar werd in 1880 begonnen met de bouw van een klooster en een kerk. In 1882 betrokken de kapucijnen het nieuw gebouwde klooster. Ook vond in dat jaar de afkondiging van het kloosterslot plaats. De eveneens in 1882 gereed gekomen kerk werd toegewijd aan Onze Lieve Vrouw Moeder van het Heilig Hart. Deze kerk fungeerde als hulpkerk, waar de gelovigen in de wijk Korvel de mis konden bijwonen en te biecht konden gaan. Voor dopen, trouwen en begraven bleven ze evenwel aangewezen op de parochiekerk in voornoemde wijk. In 1937 werd het kloostergebouw van een extra etage voorzien. Toen in 1966 de kapucijnen hun klooster in Biezenmortel verkochten, verhuisden alle daar gehuisveste studenten naar het klooster aan de Korvelseweg om van daaruit hun studie voort te zetten aan de Theologische Faculteit Tilburg. De ruimte daarvoor was ontstaan, doordat een deel van de Tilburgse communiteit inmiddels zijn intrek had genomen in het in 1966 door de kapucijnen aangekochte vroegere klooster van de zusters van Etten in de Poirtersstraat in Tilburg. In 1982/1983 werd het klooster aan de Korvelseweg met een grootschalige interne verbouwing geschikt gemaakt voor de verzorging en verpleging van bejaarde kapucijnen. Hierheen werd ook de in 1967 in het kapucijnenklooster aan de Wolfkuilseweg in Nijmegen ingerichte verpleegafdeling overgeplaatst. De kerk behorende bij het Tilburgse klooster onderging tussen 2006 en 2008 een grootscheepse restauratie
Gebruikte literatuur:
J. Jacobs, “In de schaduw van Franciscus. De Nederlandse Minderbroeders-Kapucijnen” (Nijmegen 2016), p. 71/140/172-175; J. Smits, “Vademecum van religieuzen en hun kloosters in Noord-Brabant” (Alphen aan de Maas 2010), p. 784
Gebruikte websites:
Website Wiki Midden-Brabant, https://wikimiddenbrabant.nl/Kapucijnen (15-07-2021)
ENK Monasticon nummer:
MON-Z023-024
Organisatietrefwoorden:
Toon op kaart Toon op kaart
 
 
 
 
 
Vestigingsplaats
Vestigingsplaats: Tegelen-Steyl, Sequoiahof
Orde of congregatie:
Kapucijnen (P023)
Straat:
Sequoiahof
Postcode:
5935 BZ
Plaatsnaam:
Tegelen-Steyl
Provincie:
Limburg
Bisdom:
Roermond
Stichting/eerste vermelding:
1882
Opheffing/laatste vermelding:
1889
Geschiedenis:
Vanwege het sterk antiklerikale beleid van minister E. Combes, dat in Frankrijk leidde tot het doorvoeren van een drastische scheiding tussen kerk en staat, verlieten zes kapucijnen hun klooster in Crest, een gemeente in het Franse departement Drôme. In Steyl, een dorp behorend tot de tegenwoordige gemeente Venlo, kochten zij in 1882 dichtbij de Maas een landhuis van de familie De Rijk. Voornoemde kapucijnen, die geen Nederlands spraken, leidden een teruggetrokken bestaan in grote armoede. Toen in Frankrijk de antiklerikale politiek even luwde, keerden ze in 1889 terug naar hun klooster in Crest, die op de dag van vandaag nog steeds door de kapucijnen bewoond wordt. Het landgoed in Steyl werd toen gekocht door de Duitse priester en missionaris Arnoldus Janssen aanvankelijk ten behoeve van de door hem opgerichte congregatie van de Dienaressen van de Heilige Geest, ook wel de blauwe zusters of missiezusters van Steyl genoemd
Gebruikte literatuur:
F. Q. Hoebens, “Kloosters in Limburg” (Utrecht 2017), p. 121; S. Derk, ‘VenloVanvruuger: Kapucijnenkerkhof’ in “Venlo Vanbinnen”van 16-07-2020, zie ook: https://venlovanbinnen.nl/historie/venlovanvruuger-kapucijnenkerkhof/ (15-07-2021)
ENK Monasticon nummer:
MON-P023-022
Organisatietrefwoorden:
Toon op kaart Toon op kaart
 
 
 
 
 
Vestigingsplaats
Vestigingsplaats: Sluiskil, Nieuwe Kerkstraat 24
Orde of congregatie:
Kapucijnen (P023)
Patroonheilige:
Antonius van Padua
Straat:
Nieuwe Kerkstraat 24
Postcode:
4541 ED
Plaatsnaam:
Sluiskil
Provincie:
Zeeland
Bisdom:
Breda
Stichting/eerste vermelding:
1899
Opheffing/laatste vermelding:
1981
Activiteiten:
Pastoraat; onderwijs; uitvalsbasis voor retraites, tridua en veertigurengebeden
Geschiedenis:
In 1897 gaf de bisschop van Breda aan de minderbroeders kapucijnen toestemming zich in Zeeuws-Vlaanderen te vestigen. Op een door het bisdom gekochte perceel bouwgrond aan de Nieuwe Kerkstraat in Sluiskil, een dorp behorend tot de gemeente Terneuzen, werd voor de kapucijnen een klooster met een kerk gebouwd. De canonieke oprichting van het klooster vond plaats in 1899. In datzelfde jaar werd de aan Sint Antonius van Padus toegewijde kerk in gebruik genomen. Sluiskil kreeg toen de status van „quasi-rectoraat", hetgeen inhield dat er op dopen, trouwen en begraven na de normale zielzorg uitgeoefend mocht worden. Waarschijnlijk na blikseminslag in de kerktoren ontstond er in 1900 een grote brand, waardoor de kerk en het klooster nagenoeg volledig in as werden gelegd. Vrijwel onmiddellijk werd met de herbouw begonnen. Zowel de herbouwde kerk als het herbouwde klooster konden in 1901 weer in gebruik genomen worden. Het Sluiskilse klooster fungeerde voor heel Zeeuws-Vlaanderen als assistentieklooster en als uitvalsbasis voor retraites, tridua en veertigurengebeden. Daarnaast namen de Sluiskilse kapucijnen de geestelijke verzorging op zich van de zusters die belast waren met de verpleging van het eveneens aan Kerkstraat in Sluislil gelegen ziekenhuis. Ook gaven ze godsdienstles op de in 1917 in Sluiskil in gebruik genomen katholieke school. Het Sluiskilse „quasi-rectoraat" werd in 1979 tot parochie verheven. Twee jaar later, in 1981, werd het klooster aan de Kerkstraat opgeheven. De Benedictinessen van het H. Sacrament van de priorij ‘Manna Absconditum’ in Breda vestigden er zich toen. Na hun vertrek in 1992 kreeg het klooster eind 1997 een hotelbestemming. Dat gold ook voor de kerk, die eerst in 2013 aan de eredienst onttrokken werd
Gebruikte literatuur:
J. Jacobs, “In de schaduw van Franciscus. De Nederlandse Minderbroeders-Kapucijnen” (Nijmegen 2016), p. 96/97/144/145; Th.A.J. Jansen, Proefschrift “De pater op de pastorie. Het aandeel van de regulieren in de parochiële zielzorg van Nederland, 1853-1966” (Universiteit Nijmegen 1976), p. 80; R. Stenvert, S. van Ginkel-Meester, E. Stades-Vischer, Ch. Kolman en P. van Cruyningen, “Monumenten in Nederland. Zeeland.” (Zwolle 2003), zie ook: https://www.dbnl.org/tekst/sten009monu09_01/sten009monu09_01.pdf (14-07-2021), p. 233
Gebruikte websites:
Website Kanone5 Eisenbahn – Sluiskil, http://k5e.nl/nieuwe-kerkstraat/ (14-07-2021); Website Reliwiki, de Nederlandse database over religieuze gebouwen, https://reliwiki.nl/index.php/Sluiskil,_Nieuwe_Kerkstraat_24_-_Antonius_van_Padua (14-07-2021); Website Wikipedia, https://nl.wikipedia.org/wiki/Sint-Antonius_van_Paduakerk_(Sluiskil) (14-07-2021)
ENK Monasticon nummer:
MON-P023-021
Organisatietrefwoorden:
Toon op kaart Toon op kaart
 
 
 
 
 
Vestigingsplaats
Vestigingsplaats: Rotterdam, Rechthuislaan 50
Orde of congregatie:
Kapucijnen (P023)
Straat:
Rechthuislaan 50
Postcode:
3072 LE
Plaatsnaam:
Rotterdam
Provincie:
Zuid-Holland
Bisdom:
Rotterdam
Stichting/eerste vermelding:
1920
Opheffing/laatste vermelding:
1934
Activiteiten:
Pastoraat
Geschiedenis:
Al omstreeks 1916 besloten de Kapucijnen zich te vestigen in Rotterdam en wel in eerste instantie in het zeeliedenkwartier Katendrecht. In 1919 ging de bisschop akkoord met de bouw daar van een kapucijnenklooster met een kerk. Deze kerk zou gaan functioneren als hulpkerk van de Sint Franciscus van Assisi-parochie aan het Afrikaanderplein in Rotterdam. De kapucijnen mochten er dopen, huwelijken sluiten, in uitvaarten voorgaan en alle andere geestelijke diensten verrichten. Dit echter op voorwaarde, dat zij zich ook zouden bekommeren om het geestelijk welzijn van niet alleen de havenarbeiders en bootwerkers in Rotterdam, maar met name ook van de Rijn- en binnenvaartschippers. Het klooster werd ingericht op de bovenverdieping van een in 1920 door de kapucijnen in de Rechthuislaan aangekocht bedrijfspand. De benedenverdieping van dit pand ging dienst doen als kerk, die, toegewijd aan de Heilige Margaretha Maria Alacoque, in 1921 geconsacreerd werd. In de loop der jaren werd het steeds duidelijker dat het zwaartepunt van de kapucijnse aanwezigheid in Rotterdam in de uitbreidingswijk Charlois zou komen te liggen. Dit leidde ertoe dat de kapucijnen in 1934 vertrokken uit het klooster aan de Rechthuislaan, dat toen verkocht werd aan de Congregatie van de Priesters van het Heilig Hart van Jezus.
Gebruikte literatuur:
J. Jacobs, “In de schaduw van Franciscus. De Nederlandse Minderbroeders-Kapucijnen” (Nijmegen 2016), p. 105/106/107/115/304/309/310
Gebruikte websites:
Website Parochie H.H. Michaël en Clemens, https://www.michaelenclemens.nl/historie/ (12-07-2021)
ENK Monasticon nummer:
MON-P023-019
Organisatietrefwoorden:
Toon op kaart Toon op kaart
 
 
 
Pagina: 2