Erfgoedcentrum Nederlands Kloosterleven
Uw zoekacties: Databestand kloosters in Nederland

Databestand kloosters in Nederland

>
Zoektermen

Wildcards kunnen het zoeken vergemakkelijken:

  • Een ? (vraagteken) vervangt een letter
  • Een * (sterretje) vervangt een aantal letters
  • Door een $ (dollarteken) voor een zoekterm te zetten, zoekt u naar woorden die op elkaar lijken.

Meer zoektips vindt u hier.

beacon
29 zoekresultaten
gesorteerd op:
 
 
weergave:
Pagina: 1
 
 
Vestigingsplaats
Vestigingsplaats: IJmuiden, Zeeweg 170
Orde of congregatie:
Kapucijnen (P023)
Straat:
Zeeweg 170
Postcode:
1971 MC
Plaatsnaam:
IJmuiden
Provincie:
Noord-Holland
Bisdom:
Haarlem
Stichting/eerste vermelding:
2000
Opheffing/laatste vermelding:
2003
Geschiedenis:
De in de pastorie van de Sint Petruskerk aan de Zuiderkruisstraat in IJmuiden West gevestigde communiteit, die belast was met de bediening van de R.K Parochie IJmuiden, vonden, toen voornoemde pastorie in 2000 afgebroken werd, huisvesting in het vroegere klooster van de Franciscanessen van Aerdenhout aan de Zeeweg in IJmuiden. Daar mochten ze tot eind 2003 blijven wonen. Daarna verlieten de kapucijnen IJmuiden voorgoed.
Gebruikte literatuur:
J. Jacobs, “In de schaduw van Franciscus. De Nederlandse Minderbroeders-Kapucijnen” (Nijmegen 2016), p. 142; A. van de Weijer, “Het verhaal van een honderdjarige. Wat een klooster voor een stad kan betekenen” (IJmuiden 2003), p. 27/30-32
ENK Monasticon nummer:
MON-P023-011
Organisatietrefwoorden:
Toon op kaart Toon op kaart
 
 
 
 
 
Vestigingsplaats
Vestigingsplaats: Voorburg, Oosteinde 100
Orde of congregatie:
Kapucijnen (P023)
Naam van het klooster:
Klooster Pokrof
Straat:
Oosteinde 100
Postcode:
2271 EJ
Plaatsnaam:
Voorburg
Provincie:
Zuid-Holland
Bisdom:
Rotterdam
Stichting/eerste vermelding:
1953
Opheffing/laatste vermelding:
1983
Activiteiten:
Zielzorg Russische vluchtelingen
Geschiedenis:
Op verzoek van de pauselijk gedelegeerde van de Oekraïens-Katholieke missie in België en Nederland bekommerden in Nederland kapucijnen van de Byzantijnse ritus zich om de zielzorg onder vluchtelingen uit het Oosten. Aanvankelijk waren dat vooral Russische vrouwen. Later echter ook complete Russische gezinnen. In 1952 stemde de bisschop van Haarlem in met de stichting van “een oosters kapucijnenklooster” in Voorburg. Daartoe werd daar aan het Oosteinde door de kapucijnen villa Oostvliet gekocht. Deze vervolgens als klooster ingerichte villa, die naar de beschermende sluier van de Moeder Gods klooster Pokrof ging heten, werd in 1953 door een negental kapucijnen betrokken. Toen in 1983 onderhavige communiteit nog slechts twee leden telde, werd het uit financieel oogpunt onverantwoord geacht het klooster nog langer aan te houden en werd in 1983 tot verkoop overgegaan. De overgebleven kapucijnen verhuisden toen naar een huis met Byzantijnse kapel aan de Raamweg in Den Haag
Gebruikte literatuur:
J. Jacobs, “In de schaduw van Franciscus. De Nederlandse Minderbroeders-Kapucijnen” (Nijmegen 2016); p. 127/128/145/351/352; Th.A.J. Jansen, Proefschrift “De pater op de pastorie. Het aandeel van de regulieren in de parochiële zielzorg van Nederland, 1853-1966” (Universiteit Nijmegen 1976), p. 171; Thom Breukel, ‘Oosters werk’ op website Eikonikon ONIKON, https://www.eikonikon.nl/bulletin/2011/oosters-werk/ (21-06-2021)
Gebruikte websites:
Website Byzantijns Netwerk Nederland, https://www.byzantijnsnetwerknederland.nl/de-byzantijnse-ritus/ (19-07-2021)
ENK Monasticon nummer:
MON-P023-027
Organisatietrefwoorden:
Toon op kaart Toon op kaart
 
 
 
 
 
Vestigingsplaats
Vestigingsplaats: Velp, Basilius van Bruggelaan 4
Orde of congregatie:
Kapucijnen (P023)
Naam van het klooster:
Emmaus
Straat:
Basilius van Bruggelaan 4
Postcode:
5363 VA
Plaatsnaam:
Velp
Provincie:
Noord-Brabant
Bisdom:
's-Hertogenbosch
Stichting/eerste vermelding:
1644
Opheffing/laatste vermelding:
2018
Geschiedenis:
Toen ‘s-Hertogenbosch in 1629 door Staatse troepen ingenomen werd, nam Basilius van Brugge, de laatste gardiaan van het Bossche kapucijnenklooster, de wijk naar het Land van Ravenstein, waar vrijheid van godsdienst heerste doordat het niet onder de Staten-Generaal van de Republiek viel zoals het nabij gelegen Grave, waar uitoefening door de katholieken van hun godsdienst verboden was. Basilius van Brugge richtte zich met name op de zielzorg van deze katholieken, waarvan enkele in 1644 in het nabije, juist nog in het Land van Ravenstein gelegen dorp Velp een huis kochten dat “Emmaus” heette. Hier vestigde Basilius van Brugge zich met nog enkele andere kapucijnen. Dit in 1660 uitgebreid huis werd in 1662 tot klooster verheven. Met de bouw van een kapel werd in 1663 begonnen. In 1715/1716 veroorzaakte waterschade aan het klooster zoveel schade, dat het niet meer bewoonbaar was. In 1717 werd begonnen met de bouw van een nieuw klooster, hetgeen door de vele giften van katholieken uit met name Grave financieel mogelijk was. In 1732, toen de nieuwbouw van het klooster al jaren gereed was, werd begonnen met de bouw van een nieuwe kapel, die vooral dankzij de begunstiging van de heer van Ravenstein, Karel Philip van Neuburg, gerealiseerd kon worden. Op grond van het in 1812 door Napoleon uitgevaardigd supprimatiedecreet werd het Velpse klooster opgeheven. De kapucijnen moesten het klooster verlaten. In 1814, toen Napoleon gedwongen afstand deed van de troon, keerden ze terug. Op grond van een door koning Willem I uitgevaardigd decreet mochten ze echter geen novicen meer aannemen waardoor hun convent tot uitsterven gedoemd was. Dit novicenverbod werd in 1840 door koning Willem II herroepen. Het bood het Velpse klooster weer toekomst. In samenwerking met de clarissen van Babberich werd het klooster in 1979 door de kapucijnen tot bezinningshuis omgevormd. In 2018 werd het klooster verkocht aan een projectontwikkelaar onder de verplichting het museale karakter ervan te handhaven
Gebruikte literatuur:
VN01; Monasticon Batavum, Deel I, p. 188; Monasticon Batavum, Supplement, p. 156; J. Jacobs, “In de schaduw van Franciscus. De Nederlandse Minderbroeders-Kapucijnen” (Nijmegen 2016), p. 37/38 J. Wijnen, “Emmaus-Velp. Waar kapucijnen de eeuwen overleven” (’s-Hertogenbosch 1994), p. 8/9/20-22/23/24/25/26/29/31/32/34/35/36/39-41/42-44/47/48/49/50/52/54/61; L.C.B.M. van Liebergen, ‘Velp. De orde van de Minderbroeders Kapucijnen’ in "Waer een paradis. Kloosterleven in Brabant na de Reformatie" onder redactie van L.C.B.M.van Liebergen (Uden 1987), p. 85-87; L.S. Wierda, “Catalogus van de handschriften, incunabelen en postincunabelen uit het bezit van de orde der minderbroeders-kapucijnen in Nederland, nu aanwezig in de Bibliotheek van de Theologische Faculteit Tilburg” (Leuven 2006), p. 3/4; Th.A.J. Jansen, ‘Recollecten en Kapucijnen in de Lage Landen; 16e -17e eeuw) in “750 jaar Minderbroeders in Nederland” onder redactie van de werkgroep Neerlandia Seraphica (Weert 1979), p. 43/44; H. van Velthoven, Noord-Brabant een gewest in opkomst (Tilburg 1949), p. 247; J. Smits, “Vademecum van religieuzen en hun kloosters in Noord-Brabant” (Alphen aan de Maas 2010), p. 857; R. Wols, ‘Het Kapucijnenklooster Emmaus’ op website Brabant Historisch Informatie Centrum (BHIC), https://www.bhic.nl/ontdekken/verhalen/het-kapucijnenklooster-emmaus (20-2-2019); Artikel ‘Emmausklooster Velp verkocht’in “Reformatorisch Dagblad” van 1 maart 2018
Gebruikte websites:
Website Meertens Instituut, http://www.meertens.knaw.nl/bedevaart/bol/plaats/798 (20-2-2019); Website Drie-Eeenheid Velp, http://drieeenheidvelpnl.titanium.moddit.nl/42-2/emmausklooster/ (20-2-2019); Website Wikipedia, https://nl.wikipedia.org/wiki/Klooster_Emma%C3%BCs_te_Velp (20-2-2019)
ENK Monasticon nummer:
MON-P023-026
Organisatietrefwoorden:
Toon op kaart Toon op kaart
 
 
 
 
 
Vestigingsplaats
Vestigingsplaats: Udenhout-Biezenmortel, Capucijnenstraat 44
Orde of congregatie:
Kapucijnen (P023)
Straat:
Capucijnenstraat 44
Postcode:
5074 PJ
Plaatsnaam:
Udenhout-Biezenmortel
Provincie:
Noord-Brabant
Bisdom:
's-Hertogenbosch
Stichting/eerste vermelding:
1921
Opheffing/laatste vermelding:
1967
Activiteiten:
Philosophicum; theologicum; noviciaat; parochiepastoraat
Geschiedenis:
Voor het vestigen van een klooster bood weldoener Willem van Iersel in 1918 aan de kapucijnen een boerderij met 25 hectaren grond in Helvoirt aan. Met deze vestiging ging de bisschop van ’s-Hertogenbosch alleen akkoord, indien de kapucijnen ook zielzorgactiviteiten zouden gaan ontplooien vanuit het dan te bouwen klooster. Daaraan bestond in Helvoirt geen behoefte. Echter wel in Biezenmortel, een dorp behorend tot de tegenwoordige gemeente Tilburg. In 1919 besloten de kapucijnen het aanbod van Willem van Iersel toch maar van de hand te wijzen en tot het in Biezenmortel vestigen van een klooster over te gaan. Onder aanvoering van de burgemeester wist de bevolking van Biezenmortel aan de Dreef, de tegenwoordige Capucijnenstraat, door schenking, ruil en verkoop een aaneengesloten stuk grond met een oppervlakte van zes hectaren te verwerven. Daar werd in 1919 begonnen met de bouw van het klooster en de kerk. In 1921 betrokken de kapucijnen het nieuw gebouwde, aan de Heilige Bonaventura toegewijde klooster, waarvan vlak daarna de canonieke oprichting volgde. Het klooster fungeerden als studieklooster voor de hogere studies en als noviciaatsklooster voor de broeders. De eveneens in 1921 gereed gekomen kloosterkerk werd aan Sint Joseph toegewijd en fungeerde als rectorale hulpkerk van de Udenhoutse Sint Lambertusparochie. In 1966 verkochten de kapucijnen het klooster aan de Franciscanessen van Etten. De studenten, die er toen nog gehuisvest waren, verhuisden naar het kapucijnenklooster aan de Korvelseweg in Tilburg. De zusters richtten het tot “Beukenhof” omgedoopte klooster in als bejaarden- en bezinningshuis voor de eigen leden. In 1994 verkochten ze het klooster aan de Holding Beukenhof Biezenmortel BV, die het als groepsaccommodatie ging exploiteren. De in 1967/1968 grondig verbouwde kloosterkerk, die in 1981 de status van parochiekerk kreeg, werd in 2019 aan de eredienst onttrokken en werd vervolgens ten behoeve van voornoemde groepsaccommodatie in gebruik genomen
Gebruikte literatuur:
J. Jacobs, “In de schaduw van Franciscus. De Nederlandse Minderbroeders-Kapucijnen” (Nijmegen 2016), p. 107-109/118/119/140: J. Smits, “Vademecum van religieuzen en hun kloosters in Noord-Brabant” (Alphen aan de Maas 2010), p. 238-240
Gebruikte websites:
Website Wiki Midden-Brabant, https://wikimiddenbrabant.nl/Kapucijnenklooster_Biezenmortel (15-07-2021); Website Johannes XXIII Parochie, https://johannesxxiiiparochie.nl/st-joseph/ (16-07-2021); Website Brabants Kloosterleven, https://brabantskloosterleven.nl/locations/beukenhof/ (16-07-2021), Website Wikipedia, https://nl.wikipedia.org/wiki/Biezenmortel (15-07-2021)
ENK Monasticon nummer:
MON-P023-025
Organisatietrefwoorden:
Toon op kaart Toon op kaart
 
 
 
Pagina: 1